Η θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, η πρόληψη είναι πάντα καλύτερη με αποφυγή της...

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010 8:55 πμ |

alt

Εξήντα, 70 ή και 80 ετών, όλα τα χρόνια αισθανόσουν ωραία, βάδιζες ελεύθερα δύο και πέντε χιλιόμετρα με ανήφορους και κατήφορους και ήσουν όλο περηφάνια. Δεν κουραζόσουν, δεν είχες στηθάγχη, κανένα σύμπτωμα. Και τώρα παραπονιέσαι ότι είσαι όλο κουρασμένος. Προσπαθείς να ανεβείς λίγα σκαλιά στο διαμέρισμα και στη μέση κάνεις στάση, θέλεις να πας την Κυριακή στην εκκλησία και σκέπτεσαι τα λίγα μέτρα του ανήφορου. Αλλά και στο ίσιωμα, έτσι και ανοίξεις λίγο το βήμα σου, λαχανιάζεις, δυσπνοείς και στέκεσαι για μια ανάσα. Πολλές φορές έχει συμβεί το βράδυ να μην ανακουφίζεσαι με ένα, αλλά να θέλεις δύο και τρία μαξιλάρια. Μάλιστα δύο-τρεις φορές ξύπνησες τη νύχτα από δύσπνοια, νυχτερινή παροξυσμική δύσπνοια την είπε ο γιατρός. Καρδιακή ανεπάρκεια είναι η διάγνωση.

Μετά από σοβαρό έμφραγμα του μυοκαρδίου, σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση, αρρυθμίες και διάφορα άλλα, αρκετοί ασθενείς ηλικίας άνω των 50 ετών εμφανίζουν κάμψη της λειτουργίας της καρδιάς, ή, άλλως, καρδιακή ανεπάρκεια. Στις αναπτυγμένες χώρες υπολογίζεται ότι η επίπτωση της καρδιακής ανεπάρκειας αφορά στο 2-3% του γενικού πληθυσμού. Ευνόητον ότι το ποσοστό αυτό αυξάνεται όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία. Οι εξελίξεις στη θεραπευτική αγωγή με φάρμακα ως οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτασίνης (α-ΜΕΑ), σαρτάνες, ανταγωνιστές της αλδοστερόνης, ακόμη και οι β-αναστολείς, έχουν μειώσει τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα της νόσου με βελτίωση της απόδοσης της καρδιάς. Τα διουρητικά, βεβαίως, παίζουν και αυτά σπουδαίο ρόλο στην πρόληψη και αντιμετώπιση παροξυσμικής δύσπνοιας και πνευνονικού οιδήματος, καθώς επίσης στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής με ελάττωση της δύσπνοιας κατά την προσπάθεια και συχνά εξαφάνιση του πρηξίματος-οιδήματος στους αστραγάλους. Η χρήση της δακτυλίτιδος έχει περιοριστεί σημαντικά και γίνεται περισσότερο σε πάσχοντες από καρδιακή ανεπάρκεια χωρίς στεφανιαία νόσο και μάλιστα όταν υπάρχει ταχυρρυθμία, λόγω κολπικής μαρμαρυγής.

Τα αντιαρρυθμικά φάρμακα, κυρίως η αμιωδαρόνη, έχουν επίσης συμβάλλει στην αντιμετώπιση της κολπικής μαρμαρυγής και σοβαρών κοιλιακών αρρυθμιών. Όμως εδώ οι κοιλιακές αρρυθμίες, ως επικίνδυνες, αντιμετωπίζονται πολύ πιο αποτελεσματικά με απινιδωτή και τεχνητή αμφικοιλιακή βηματοδότηση, εάν υπάρχει ένδειξη από το ηλεκτροκαρδιογράφημα και το υπερηχοκαρδιογράφημα.

Οι έρευνες συνεχίζονται

Παρ' όλα αυτά οι έρευνες συνεχίζονται επίμονες, επειδή η πρόγνωση της καρδιακής ανεπάρκειας παραμένει σοβαρή. Σε μια εξ αυτών παρατηρήθηκε ότι ο αντιρροπιστικός μηχανισμός που συμβαίνει στην πάθηση αυτή, με αύξηση των καρδιακών παλμών, π.χ. από τους 60-70 παλμούς να χτυπάει η καρδιά στους 100-110 ή περισσότερους, φαίνεται ότι είναι υπερβολή. Μέχρις ενός σημείου η αδυναμία της καρδιάς σε κάθε παλμό να στέλνει στο σώμα αρκετό αίμα, δηλαδή ένα καλό σφυγμό, αυτή η αδυναμία που την κάνει να παράγει μικρό σφυγμό σε κάθε συστολή αντιρροπείται με αύξηση των παλμών, ώστε το σώμα να τροφοδοτείται καλύτερα με αίμα. Όμως ποιος είναι ο καλύτερος αριθμός παλμών στο λεπτό, οι 75, 80, 90, δεν είναι ακριβώς γνωστό. Το να χτυπάει η καρδιά συχνότερα, πάνω από 100, επειδή έχει πλημμυρίσει από κατεχολαμίνες, βεβαίως δεν συμφέρει. Θεραπευτικά οι υψηλές τιμές κατεχολαμινών, αγγειοτασίνης και άλλων, στο αίμα, αναστέλλονται με τους β- αναστολείς και τους α-ΜΕΑ, που είναι βασικά φάρμακα της πάθησης. Παρά ταύτα, η ταχυκαρδία είναι ακόμη πλεονάζουσα.

Πρόσφατα έγινε η μελέτη SHIFT, στην οποία δοκιμάστηκε το φάρμακο Ιβαμπραδίνη, που δρα μόνο στο φλεβόκομβο και στόχο έχει να ελαττώσει τους σφυγμούς. Εάν είσαι ευαίσθητος και στην έξοδό σου προβλέπεις ταχυπαλμία, κατά το γεύμα ή κατά το δείπνο, και φοβάσαι ότι στην πρόποση θα ενοχλείσαι, τότε μπορείς να πάρεις ένα χάπι ιβαμπραδίνης για να αισθάνεσαι καλύτερα. Στην πολυκεντρική, λοιπόν, μελέτη SHIFT μελετήθηκαν 6.558 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια από διάφορες χώρες της Ευρώπης και τη Ν. Υόρκη, οι οποίοι είχαν φλεβοκομβική ταχυκαρδία, πάνω από 70 το λεπτό, ενώ ελάμβαναν πλήρη θεραπεία με τα φάρμακα, όπως τα αναφέραμε παραπάνω. Χωρίς να αλλάξουν τίποτα οι ερευνητές από την κλασική θεραπεία, που περιείχε β αναστολείς, έδωσαν επιπλέον ιβαμπραδίνη σε 3.268 ασθενείς για μεγαλύτερη ελάττωση των καρδιακών παλμών, και σε 3.290 εικονικό φάρμακο, placebo-«αλεύρι».

Νοσηλεύτηκαν λιγότεροι

Η παρακολούθηση των ασθενών έγινε κατά μέσον όρο 29,2 μήνες. Κατά το διάστημα αυτό, από την ομάδα του εικονικού φαρμάκου 937 ασθενείς, ποσοστό 29%, μπήκαν στο νοσοκομείο με σοβαρή επιπλοκή ή αποχαιρέτησαν τον ήλιο. Ενώ από την ομάδα με ιβαμπραδίνη, νοσηλεύτηκαν επειγόντως λιγότεροι, 793, ποσοστό24%. Αναλυτικότερα με εικονικό φάρμακο στο νοσοκομείο νοσηλεύτηκαν λόγω σοβαρής επιπλοκής 21% , έναντι 16% των ασθενών με ιβαμπραδίνη. Οι θάνατοι ήταν 5% με εικονικό φάρμακο και 3% με ιβαμπραδίνη.

Από την άλλη πλευρά οι παρενέργειες της ιβαμπραδίνης ήταν λίγες κι ελαφρές, βραδυκαρδία σε ποσοστό 5% έναντι 1% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Υπήρξαν και ορισμένες διαταραχές στην όραση-φωσφωρισμοί κ. α. σε ποσοστό 3% έναντι 1% του εικονικού φαρμάκου.

Συμπερασματικά η ιβαμπραδίνη είναι χρήσιμο φάρμακο. Το πρόβλημα, βέβαια, της καρδιακής ανεπάρκειας θα παραμένει εφόσον είναι το καταληκτικό στάδιο τόσων πολλών παθήσεων, ακόμη και της μεγάλης ηλικίας. Από θεραπευτικής πλευράς, η πρόληψη είναι πάντα καλύτερη με αποφυγή της παχυσαρκίας, υπέρτασης, διαβήτη κ.α. Σήμερα, ευτυχώς, διαθέτουμε φάρμακα και ηλεκτρικά μέσα με τα οποία αντιμετωπίζεται η καρδιακή ανεπάρκεια ικανοποιητικά, ώστε ο πάσχων έχει όλες τις πιθανότητες ο βίος να διατηρείται με τις δραστηριότητές του.


http://www.apogevmatini.gr/?p=101459


Ελαιόλαδο: «Φάρμακο» και ασπίδα προστασίας της καρδιάς μας - καρδιαγγειακά νοσήματα

Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010 6:41 μμ |

alt


Αιμιλία Σταθάκου

Στα φύλλα της ελιάς κρύβεται η ασπίδα προστασίας της καρδιάς μας! Οι επιστήμονες συνιστούν να τρώμε καθημερινά ελαιόλαδο, για να προλάβουμε τα καρδιαγγειακά νοσήματα.

Η πολύτιμη ουσία ονομάζεται ελευρωπαΐνη είναι το κύριο συστατικό των φύλλων της ελιάς και αποτελεί φάρμακο για την καρδιά. Αυτό αποδείχθηκε ύστερα από πολύχρονες έρευνες που πραγματοποίησε ο καθηγητής Καρδιολογίας Δημήτριος Κρεμαστινός μαζί με τον αναπληρωτή καθηγητή Καρδιολογίας Ευστάθιο Ηλιοδρομίτη.

Ειδικότερα, η πρώτη πειραματική μελέτη έδειξε ότι η χορήγησή της στα πειραματόζωα μείωσε την έκταση του εμφράγματος του μυοκαρδίου σε φυσιολογικά κουνέλια ενώ σε μεγαλύτερη δόση είχε ευεργετική επίδραση και στα υπερχοληστερολεμικά.

Επίσης, διαπιστώθηκε ότι προστατεύει από την οξειδωτική βλάβη κατά τη διάρκεια της ισχαιμίας- επαναιμάτωσης. Παράλληλα, η χορήγηση της ελευρωπαΐνης έχει προστατευτικό και θεραπευτικό αποτέλεσμα στην καρδιοτοξικότητα, που επάγεται από την οξεία (καρδιομυοπάθεια) και τη χρόνια (καρδιακή ανεπάρκεια) χορήγηση αδριανομυκίνης.
«Διαπιστώσαμε ότι δέκα και είκοσι μικρογραμμάρια ελευρωπαΐνης αντίστοιχα, μειώνουν τα επίπεδα της ολικής χοληστερόλης κατά 28,7% και 33,1% και των τριγλυκεριδίων κατά 41,1% και 61,4%» σχολίασε ο κ. Κρεμαστινός και συμπλήρωσε ότι η ποσότητα του ελαιολάδου, για να έχουμε αυτά τα θετικά αποτελέσματα, θα πρέπει να υπολογιστεί σ' ένα κουτάλι ανά γεύμα ή σαλάτα.

Παράλληλα, ο κ. Κρεμαστινός αναφέρθηκε στην ανάγκη οι βιομηχανίες τροφίμων να συμπεριλάβουν το ελαιόλαδο στην παρασκευή των τροφίμων.
Καταλήγοντας, ο καθηγητής τόνισε ότι οι αρμόδιοι φορείς στη χώρα μας δεν ενέκριναν τα ερευνητικά πρωτόκολλα για τη χορήγηση της ελευρωπαΐνης στους ανθρώπους ώστε να διαπιστωθεί η ακριβής δόση που απαιτείται για να μειωθεί στο 1/3 ο κίνδυνος εμφράγματος.

«Η πολιτεία θα έπρεπε, ειδικά σήμερα, στο καθεστώς οικονομικής ύφεσης, να δίνει κίνητρα για την ανάπτυξη ελληνικών προϊόντων, όπως είναι το ελληνικό ελαιόλαδο, και να υποστηρίζει οποιαδήποτε προσπάθεια δικαιώνει τη μεσογειακή διατροφή που αποτελεί το ακρογωνιαίο λίθο της υγείας» κατέληξε ο καθηγητής.


http://www.apogevmatini.gr/?p=98738


Καρδιακή ανεπάρκεια

Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010 10:40 μμ |

Η καρδιακή ανεπάρκεια αποτελεί την τελική κοινή οδό των περισσοτέρων καρδιοπαθειών οργανικών και μη. Απαρτιζόμενη από μια ομάδα κλινικών συμπτωμάτων και εκδηλώσεων με συναρπαστικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς και πολλά παράδοξα, δεν έχει απλό ορισμό που να την περιγράφει με ακρίβεια, και όμως είναι μια από τις συχνότερες αιτίες θανάτου στον Δυτικό κόσμο. Αναγνωρισμένη σαν κλινικό σύνδρομο απασχολεί τους ιατρούς περισσότερο από 2000 χρόνια και όμως το έμφραγμα του μυοκαρδίου και η υπέρταση, από τις συχνότερες αιτίες του συνδρόμου, αποτελούν προϊόντα του 20ου αιώνα, ενώ ακόμα και αυτή η στηθάγχη είναι γνωστή μόνο τα τελευταία 200 χρόνια.

Παρά την γνώση της κλινικής οντότητας από χιλιετηρίδες, η επιδημιολογία της, η παθοφυσιολογία, η φυσική ιστορία και η θεραπεία της, άρχισαν να ξεκαθαρίζουν μόνο τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Θεωρούμενη ως η τελική κοινή οδός πολλών καρδιακών παθήσεων όπως βαλβιδοπαθειών, υπέρτασης και στεφανιαίας νόσου, πολλοί πίστεψαν στην διαδρομή των χρόνων ότι θεραπεύοντας τα αίτια η καρδιακή ανεπάρκεια θα εξαλειφθεί. Σήμερα αυτή η άποψη φαίνεται τουλάχιστον αφελής. Ενώ η συχνότητα πολλών γνωστών αιτιών καρδιακής ανεπάρκειας έχει μειωθεί, η επίπτωση του συνδρόμου έχει παραδόξως αυξηθεί. Ίσως αυτό να είναι το αποτέλεσμα της γήρανσης του πληθυσμού (γηράσκουσα καρδιά), αλλά πιθανόν να αντανακλά και τις δραματικές εξελίξεις και βελτιώσεις στην αντιμετώπιση του εμφράγματος του μυοκαρδίου, ακριβώς αυτές που ο επιστημονικός κόσμος είχε πιστέψει ότι θα εξαφάνιζαν την καρδιακή ανεπάρκεια.

Η πληρέστερη κατανόηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών οδήγησαν σε μια επανάσταση όσον αφορά στην θεραπεία του συνδρόμου. Φάρμακα όπως οι αναστολείς του μετατρεπρικού ενζύμου και οι ανταγωνιστές της αγγειοτενσίνης-ΙΙ έχουν πλέον καθιερωθεί ως απόλυτη ένδειξη στην αγωγή της συστολικής καρδιακής ανεπάρκειας. Ενώ φαρμακευτικά σκευάσματα όπως η δακτυλίτιδα χρησιμοποιούνται για τουλάχιστον 200 χρόνια η πραγματική τους αξία δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμα. Φαρμακευτικές και μη φαρμακευτικές θεραπευτικές παρεμβάσεις όπως οι β-αποκλειστές  ή η τακτική σωματική άσκηση που για δεκαετίες θεωρούντο απαγορευτικές για τους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια έχουν έρθει στο προσκήνιο την τελευταία δεκαετία ως ωφέλιμες, αποτελεσματικές, και ενδεδειγμένες παρεμβάσεις σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών.

Παρά τη πρόοδο στην κατανόηση παθοφυσιολογίας και θεραπείας του συνδρόμου η καρδιακή καχεξία, χαρακτηριστικό της τελικού σταδίου καρδιακής ανεπάρκειας μόνο τα τελευταία χρόνια αναγνωρίστηκε ως χωριστή νοσολογική οντότητα. Ελάχιστοι επαγγελματίες υγείας έχουν συνειδητοποιήσει τις ιατροκοινωνικές και οικονομικές συνέπειες της καρδιακής καχεξίας, ενώ ο καχεκτικός ασθενής και το περιβάλλον του δεν γνωρίζουν ότι η τελικού σταδίου καρδιακή ανεπάρκεια έχει χειρότερη πρόγνωση από τον καρκίνο.

Σήμερα οι σχετιζόμενες με καρδιακή ανεπάρκεια εισαγωγές στο νοσοκομείο έχουν ξεπεράσει τις εισαγωγές για έμφραγμα. Ιατροί όλων των ειδικοτήτων έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά με το σύμπλεγμα των επιστημονικών, κοινωνικών, ηθικών και οικονομικών διλημμάτων που σχετίζονται με αυτό το χρόνιο και θανατηφόρο σύνδρομο.


http://www.incardiology.gr/pathiseis_ka/index.htm

Εμετος: Γαστρεντερίτιδα, εγκυμοσύνη, παγκρεατίτιδα, νεοπλάσματα, γαστρίτιδα, σκωληκοειδίτιδα

Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010 8:01 μμ |
  • «Εμετός; Μήπως να προσπεράσω αυτή την σελίδα αφού πιο κάτω υπάρχουν πολύ ελκυστικότερα θέματα να διαβάσω;», θα σκεφτείτε σίγουρα.

    alt

    Κι όμως, ο εμετός (ή έμετος όπως ορθότερα καλείται ιατρικά) είναι ένα από τα συνηθέστερα συμπτώματα που οδηγούν έναν ασθενή επειγόντως στο γιατρό, όχι μόνο λόγω της συχνότητάς του, αλλά κυρίως λόγω του θορυβώδους τρόπου εμφάνισής του και της ανησυχίας και της ιδιαιέτερα δυσάρεστης αίσθησης που πάντα προκαλεί.

    «Και τι το ενδιαφέρον υπάρχει στον εμετό; Μια γαστρεντερίτιδα δεν τον προκαλεί σχεδόν πάντα;»

    Θυμηθείτε ότι η γαστρεντερίτιδα χωρίς διάρροιες δεν είναι καθόλου συχνή. Είναι συχνό το λάθος να υποεκτιμούμε άλλους, λιγότερο ή περισσότερο, σοβαρούς λόγους για να αντιδράσει το πεπτικό μας σύστημα με την πρόκληση του εμέτου, όπως είναι :

    -η χολοκυστίτιδα

    -η ηπατίτιδα

    -η παγκρεατίτιδα

    -το πεπτικό έλκος

    -η αλκοολική γαστρίτιδα

    -η σκωληκοειδίτιδα

    -τα νεοπλάσματα του στομάχου

    «Μάλιστα», θα μου πείτε, «αυτές οι παθήσεις, όμως, όσο σοβαρές κι αν είναι, δεν θα πρέπει να είναι και πολύ δύσκολο να διαγνωστούν, αφού περιορίζονται όλες στην κοιλιά!»

    Θα πρέπει, ωστόσο, να γνωρίζουμε ότι οι παθήσεις της κοιλιάς είναι από τις δυσκολότερες της διαφορικής διάγνωσης, λόγω του ότι εκεί υπάρχει πληθώρα οργάνων και σπλάχνων, ενώ τα συμπτώματα ή κλινικά σημεία που παράγουν, όταν πάσχουν, δεν είναι, τις περισσότερες φορές, καθόλου ειδικά.

    Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έμετοι μπορούν να προκληθούν από βλάβες και άλλων συστημάτων του οργανισμού,όπως :

    • 1. Γυναικολογικές-Μαιευτικές παθήσεις (πχ. εγκυμοσύνη, εξωμήτρια κύηση, εξαρτηματίτιδα).
    • 2. Ουρολογικές παθήσεις (πχ. κολικός νεφρού)
    • 3. Πνευμονικές παθήσεις (πχ. πνευμονία, πνευμονική ίνωση)
    • 4. Καρδιολογικές παθήσεις (πχ. έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια)
    • 5. Ναυτία των ταξιδιωτών και παθήσεις του λαβυρίνθου (πχ. λαβυρινθίτιδα, νόσος Meniθre)
    • 6. Παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος (πχ. ημικρανίες, διάσειση, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, ενδοκράνια υπέρταση)
    • 7. Ψυχικές διαταραχές (πχ. ψυχογενής ανορεξία -πιθανόν προκλητός έμετος -, κατάθλιψη, ή απλά ψυχογενείς έμετοι από δυσάρεστες παραστάσεις, γεύσεις ή οσμές)
    • 8. Μεταβολικές και ενδοκρινικές παθήσεις (πχ. υπερασβεστιαιμία, διαβητική οξέωση, ουραιμία -νεφρική ανεπάρκεια)
    • 9. Φάρμακα (όπως σίδηρος, χημειοθεραπευτικά, αντιβιοτικά, αντιφλεγμονώδη, μυοχαλαρωτικά που χρησιμοποιούνται στην αναισθησία, μορφίνη κα.)
    • 10. Συστηματικές λοιμώξεις (πχ. Γρίπη, άλλες ιώσεις).

    «Μεγάλος ο κατάλογος» θα σκεφτείτε, «και πως βγάζει κανείς άκρη με όλα αυτά; Μήπως για κάθε εμετό θα πρέπει να τρέχουμε στο νοσοκομείο;»

    Σε οποιαδήποτε προσβολή του εμέτου του οποίου η αιτία δεν είναι προφανής (όπως ας πούμε υπερεμεσία της κυήσεως ή επιδημία γαστρεντερίτιδας με προσβολή και άλλων μελών της οικογένειας), θα ήταν σκόπιμο να αναζητήσουμε ιατρική συμβουλή.

    Θα αναφέρουμε στο γιατρό μας με κάθε δυνατή  λεπτομέρεια:

    -τον τρόπο εισβολής (αν πχ. προηγήθηκε κατανάλωση αλκοόλ-όπως στην παγκρεατίτιδα- ή λιπαρού γεύματος-όπως στην χολοκυστίτιδα),

    - το περιεχόμενο των εμέτων (πχ. αιμορραγικό -όπως σε πεπτικό έλκος ή νεοπλάσματα- , χολώδες- όπως στην χολοκυστίτιδα-, ή τροφώδες),

    - τα συνοδά συμπτώματα (ναυτία, ίλιγγος, κεφαλαλγία, πυρετός, ίκτερος -όπως σε ηπατική ή χολική απόφραξη-, κοιλιακό άλγος, διάρροια -όπως σε γαστρεντερίτιδα), και

    - το ιστορικό άλλων νοσημάτων ή λαμβανόμενων φαρμάκων και την τελευταία έμμηνο ρύση στις γυναίκες

    Θα του δώσουμε έτσι όλα τα στοιχεία για να αποφασίσει αν αρκεί η κλινική εικόνα για να τεκμηριωθεί η πιθανή διάγνωση. Αν όχι, θα πρέπει να εκτιμήσει από κοντά την κατάσταση και είναι πιθανόν να χρειαστεί να μας υποβάλει και σε κατάλληλες διαγνωστικές εξετάσεις.

    «Μα στο τέλος αντιεμετικά φάρμακα δεν θα πάρουν όλοι; Αν ο γιατρός μου δεν ανησυχεί για κάποια περίεργη ασθένεια, γιατί δεν έχω πάντα την ασφάλεια να μείνω σπίτι περιμένοντας να μου περάσει;»

    Ας μην ξεχνάμε πως θα πρέπει να εκτιμηθεί και ο κίνδυνος πιθανών επιπλοκών από την παρατεινόμενη διάρκεια των εμέτων, ιδίως σε ευαίσθητες ομάδες πληθυσμού όπως οι ηλικιωμένοι, οι διαβητικοί ή οι καρδιοπαθείς.

    Σ΄ αυτές τις ομάδες ασθενών, η αφυδάτωση και οι ηλεκτρολυτικές διαταραχές μπορεί να επιδεινώσουν την γενική τους κατάσταση ανεξέλεγκτα, ενώ ακόμα και στον γενικό πληθυσμό  η παράταση ισχυρών εμέτων μπορεί να προκαλέσει τοπικές βλάβες στο στομάχι ή τον οισοφάγο (αιμορραγία ή διάτρηση- σύνδρομο Mallory-Weiss)

    Δεν θεωρείται, τέλος, σωστή η αλόγιστη χορήγηση αντιεμετικής αγωγής, ιδίως χωρίς ιατρική οδηγία, μια και αυτή μπορεί να προκαλέσει υπόταση, έκπτωση του διανοητικού επιπέδου (κίνδυνος εισροφήσεων!) αλλά και να συγκαλύψει σοβαρές υποκείμενες παθήσεις.

     Είναι πάντα φρόνιμη η επανεκτίμηση της βαρύτητας του συνδρόμου μετά από λίγες ώρες. Θα συζητηθεί τότε αν θα χρειαστεί ο ασθενής να νοσηλευτεί και να λάβει και κατάλληλη ιατρική φροντίδα (αναπλήρωση των απωλειών σε υγρά και ηλεκτρολύτες) και αιτιολογικά τεκμηριωμένη αγωγή, ώστε να επιτευχθεί η γρηγορότερη και ασφαλέστερη αποκατάσταση της υγείας του.

         

    Κωνσταντίνος Χαλκιάς. Διευθυντής Παθολόγος, Ευρωκλινική Αθηνών


Τι είναι η ΔΥΣΠΝΙΑ - Τοπική επέκταση του καρκίνου

Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010 8:44 μμ |

 

 

Δύσπνοια

 

 

Τι είναι η δύσπνοια;

Η δυσκολία στην αναπνοή που εκφράζει την ανάγκη του ασθενούς για περισσότερο αέρα ή για μεγαλύτερη ανάσα ονομάζεται δύσπνοια. Είναι από τα πιο συχνά συμπτώματα που εμφανίζουν ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. Η δύσπνοια εμφανίζεται απότομα ή σταδιακά και παρουσιάζει διαβαθμίσεις ως προς την ένταση. Η εμφάνιση δύσπνοιας μπορεί να έχει άμεση σχέση με την κακοήθη νόσο του πνεύμονα ή έμμεση και να οφείλεται σε αδυναμία των μυών που βοηθούν στην αναπνοή, εξαιτίας της κακής θρέψης που συχνά παρουσιάζουν οι ασθενείς αυτοί. Επίσης μπορεί να εμφανιστεί μετά από χειρουργική αφαίρεση ή ακτινοβολία ενός κομματιού ή ολόκληρου του πνεύμονα που γίνεται για την αντιμετώπιση της νόσου ή να οφείλεται σε άλλες παθήσεις που συνυπάρχουν, συχνότερα σε ηλικιωμένους ασθενείς, όπως η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια των καπνιστών, η καρδιακή ανεπάρκεια και η αναιμία.

Υπάρχουν τρόποι αντιμετώπισης της δύσπνοιας;

Η αναγνώριση του κύριου αιτίου που προκαλεί δύσπνοια βοηθά και στην καλύτερη αντιμετώπιση. Όταν η κύρια αιτία είναι η τοπική επέκταση του καρκίνου η αντιμετώπιση του συμπτώματος εστιάζεται στην προσπάθεια σμίκρυνσης και καταστροφής του όγκου. Η συστηματική ενδοφλέβια χημειοθεραπεία και η τοπική ακτινοθεραπεία στοχεύουν στον θάνατο των καρκινικών κυττάρων και η επιτυχής εφαρμογή τους συχνά βελτιώνει την δύσπνοια των ασθενών. Όταν υπάρχει υγρό στην κοιλότητα που περιβάλλει τον πνεύμονα και τον πιέζει προκαλεί δύσπνοια, η αφαίρεση του με θωρακοκέντηση παρουσιάζει άμεση ανακούφιση. Όταν η δύσπνοια οφείλεται σε απόφραξη από καρκινικά κύτταρα ενός από τους κύριους σωληνίσκους που οδηγούν τον αέρα στους πνεύμονες (βρόγχοι) μπορεί να βελτιωθεί με την αφαίρεση του πρόσθετου ιστού μέσω διαδικασίας που μοιάζει με την βρογχοσκόπηση.

Υπάρχουν μη φαρμακευτικοί τρόποι αντιμετώπισης της δύσπνοιας;

Στους ασθενείς που η γενεσιουργός αιτία δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί, ιδιαίτερα σε αυτούς με αδυναμία των αναπνευστικών μυών εξαιτίας κακής θρέψης και σε όσους η καταστροφή του λειτουργικού πνεύμονα από τον όγκο ή από τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια των καπνιστών είναι μη αναστρέψιμη, η συμπληρωματική χορήγηση οξυγόνου, με ειδικές συσκευές συμπύκνωσης του ατμοσφαιρικού αέρα, βελτιώνει σημαντικά την ποιότητα ζωής τους. Η «εξάσκηση» των μυών της αναπνοής, η εκμάθηση ειδικού τρόπου αναπνοής καθώς και η αναπνευστική φυσιοθεραπεία που εντάσσονται στα πλαίσια της λεγόμενης αναπνευστικής αποκατάστασης (rehabilitation) μπορεί να βοηθήσουν πολύ ασθενείς που έχουν υποστεί χειρουργείο αφαίρεσης πνεύμονα ή πάσχουν και από σοβαρής μορφής χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια των καπνιστών. Όταν η δύσπνοια οφείλεται σε σοβαρή αναιμία (μείωση του αριθμού των ερυθρών αιμοσφαιρίων που είναι ένα από τα συστατικά του αίματος) που συχνά παρουσιάζεται σε ασθενείς με καρκίνο είτε σαν αποτέλεσμα της νόσου είτε σαν αποτέλεσμα της χημειοθεραπείας ή της ακτινοθεραπείας, αντιμετωπίζεται με επιτυχία με μετάγγιση αίματος.

Τι είναι η θεραπεία με LASER στον καρκίνο του πνεύμονα;

Τα LASER έχουν πολλές εφαρμογές στην σύγχρονη ιατρική. Στον πνεύμονα εφαρμόζεται η παλαιότερη ίσως χρήση τους ως «μαχαίρι». Επειδή είναι εύκολο να φτάσει μέσω του βρογχοσκοπίου στις δυσπρόσιτες περιοχές του εσωτερικού του πνεύμονα το LASER χρησιμοποιείται με επιτυχία σε περιπτώσεις που τα καρκινικά κύτταρα αναπτύσσονται εντός του αυλού των κύριων σωληνίσκων που οδηγούν τον αέρα που αναπνέουμε στον πνεύμονα (βρόγχοι) και τους φράσσουν. Είναι πιο πολύπλοκη και σαφώς πιο επικίνδυνη διαδικασία από αυτή της απλής βρογχοσκόπησης αλλά μπορεί να ανακουφίσει άμεσα την δύσπνοια σε ειδική ομάδα ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα. Σε σπάνιες περιπτώσεις πολύ πρώιμου καρκίνου χρησιμοποιείται και θεραπευτικά.

Τι είναι η πλευρόδεση;

Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που ο καρκίνος του πνεύμονα συνοδεύεται από παρουσία μεγάλης ποσότητας υγρού σε έναν «σάκο» που φυσιολογικά περιβάλλει τον πνεύμονα και βρίσκεται κάτω από το δέρμα και τους μυς του θωρακικού τοιχώματος. Το υγρό αυτό πιέζει τον πνεύμονα και μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην αναπνοή. Όταν η αφαίρεσή του προκαλεί άμεση ανακούφιση του ασθενούς αλλά αναπαράγεται πολύ γρήγορα ένας τρόπος για να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση είναι η εξάλειψη του σάκου μέσα στον οποίο αποθηκεύεται «κολλώντας» τα δύο φύλλα του μεταξύ τους. Η διαδικασία αυτή λέγεται πλευρόδεση και γίνεται με έγχυση ειδικής σκληρυντικής ουσίας εντός του σάκου αφού πρώτα αφαιρεθεί όλο το υγρό.

 






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ελληνικό Web Directory

LinkZ.gr Κατάλογος ΣελίδωνOramazonMadata.GR - Τα δικά σου νέαReview e-ygeia

Zoogle.gr

Medicine Blogs - BlogCatalog Blog DirectoryΚατάλογος Σελίδων way.gr SYNC BLOGS Findbook Search Engine/Web directoryFindbook Search Engine/Web directoryOur site is at APN Greece DirectoryIP.GR web hosting and domain registration services in GreeceΨάχνεις ΚΑΤΙ? kati.grPsakse.gr - Neemo.gr Search Engine Submission - AddMe

ListBox.gr Medicine articles
Greek-Sites.gr
ListBox.gr
Free PageRank Meter for e-ygeia.pblogs.gr/